15 Eylül 2015 Salı

Hayaller Paris, Gerçekler Eminönü

Gerçi benim durumumda Eminönü açık ara öndedir benden. Gurmelik maceramın başlangıç noktası olan sayın Nutella'lı pastayı paylaşıyorum.

Doğum günü kutlamayı çok sevmediğim gibi, özel bir şeyler olmasını da beklerim. Fakat yazlık yerde ne yazık beklentileriniz sıfıra düşüyor, hele benim gibi yaz çocuğu iseniz. Fıstıklı, krokanlı pastaları oldum olası sevmedim. Tıpkı fıstıklı çikolatayı sevmediğim gibi, halbuki ikisini de severim, sadece beraber olunca birbirlerinin tadlarını bozduklarını düşünüyorum.

Yazlık yerde olan (bakınız Balıkesir, Gömeç) pastaneden alacağım pasta beni memnun etmeyecek, yazık olacaktı. Kendi kendime düşünür iken aklıma kendi pastamı neden yapmıyorum diye bir şey geldi. Dünyanın tarifi var internette ve elimizde ipad ile geziyoruz. Gir Pinterest'e seç beğen al, gibi oldu biraz.

Günler öncesinden hayaliye yaşadım. Şöyle yapıcam, Nutella'yı şöyle sürücem, kremayı da şöyle yaparım falan diye. Hatta hiç üşenmeden Ayvalık'ta bulunan dev Migros'a gidip malzeme de aldım.

Pastayı olduğundan farklı yaptım. Neden?

1. Biz de, yani Türkiye'de Vanilya ekstratı yani Vanilya özütü yok. Varsa da nerede ben şahsen bulamadım. Onun yerine toz halinde bulunan Şeker Vanilin'e biraz limon sıkıp meyvelerin üstüne döktüm.

2. Sadece çilek değil donmuş Ahududu ekledim.

3. Krema umduğundan daha sıvı oldu ve moralim bozuldu. Halbuki daha sert olması gerekiyordu. Anne sözü dinleyerek gidip Krem Şanti aldım. Olması gerektiği gibi oldu.

Ve Sonuç:



Bu da pastanın orjinal tarifi:

http://thepioneerwoman.com/cooking/chocolate-strawberry-nutella-cake/

Tadı EFSANE oldu. Ben hayatımda bu kadar lezzetli bir pasta yemedim, kendim yaptım diye söylemiyorum. Üstelik 3-5 gün dolapta kaldı ailecek son kırıntısına kadar yedik. Şekil olarak yamuk olsa da tadı mükemmel ötesi. Bundan sonra doğum günlerimde kendi pastamı kendim yapmama vesile olmuş bu sayın Nutella'lı pastaya sonsuz teşekkürler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder